Homenaxe aos Precursores e Mártires da Liberdade (Carral 28.04.2013)

Un fracaso insoportábel

As novas previsión económicas para 2013 e os datos definitivos de déficit publicados por Eurostat certifican o fracaso clamoroso das políticas económicas do goberno do PP. Cada día que pasa os problemas agrandan e ningún indicador amosa melloría. O grave é que xa son anos de máis con estas políticas e demasiados anos de fracasos. Sobre todo, son fracasos cunhas consecuencias sociais excesivamente dramáticas e sangrantes.

As cifras de persoas que quedaron sen traballo vai en aumento permanente; os ingresos da familias caen e os problemas de exclusión e pobreza extrema dispáranse. Hai xa vellos e nenos que padecen infraalimentación -o que antes se chamaba fame.

Ao mesmo tempo os indicadores que segundo o goberno xustificarían tanto sacrificio resulta que tamén empeoran. É dicir, os sacrificios sociais enormes non só arrasan coa vida das familias senón que son inúteis para frear a crise e recuperar a economía.

Efectivamente, este luns soubemos que alí onde o goberno viña anunciando e asegurando que a economía se recuperaría na segunda metade de 2013, resulta que acaba de recoñecer que a depresión vai prolongarse e, non só iso, senón que vai afondar máis. O executivo de Rajoy fixera unha previsións nos orzamentos de que a economía española ía caer un 0,5% en 2013; hai poucos días aínda tachaban de “antipatriotas” aos que lles discutiran esa cifra. Agora ven de recoñecer –en Washington- que a caída vai der tres veces maior: -1,5%. Unha brutal caída que fará que este quinto ano de depresión leve por diante miles de empregos e un deterioro das condicións de vida estarrecente. O grave é que con esa nova previsión, que obriga a revisar os orzamentos ficticios aprobados, este venres xustificaran novos recortes.

Peor aínda, todo estaba xustificado en aras dunha redución do déficit público. Pois ben, resulta que Eurostat ven de publicar que no ano 2012 o déficit público real chegou á cifra histórica do 10,6% do PIB. O máis alto da UE, por diante de Grecia (10%), Irlanda (7,6%) ou Portugal (6,4%). E a débeda pública aumentou até situarse no 87%.

Constatación pura e simple: as chamadas medidas de austeridade para reducir o déficit na práctica acaban traducíndose nun aumento do déficit e da débeda. Por que? Pois, ben simple: porque ese exceso de austeridade estrangula o consumo interno, cae en picado a produción e o emprego, de xeito que cae tamén a recadación pública.

Aínda por riba, no mesmo día temos coñecemento de que a banca aforra 14.000 millóns en impostos ao estado como consecuencia das regularizacións autorizadas.

Pero entón, porque segue con estas políticas a dereita europea e o PP español e galego?

Non é só por ignorancia, aínda que a intelixencia non sobra. A razón principal é que o obxectivo non é realmente a redución do déficit e a recuperación do emprego. O obxectivo primordial é facer todo o posíbel por garantir o rescate bancario e garantir o pago da débeda acumulada (que na súa inmensa maioría foi asumida para rescatar a banca, dar cobertura ás eléctricas co famoso déficit tarifario, asumir a débeda coa industria militar e dar negocio ás grandes construtoras). Todo o país traballando e purgando para salvar a banca especulativa e as grandes corporacións oligopólicas dos lobbies que dominan a economía do estado español. Na súa inmensa maioría empresas madrileñas e moi pegadas á corte.

A conclusión non pode ser máis clara e máis indignante: estannos impoñendo unhas políticas que non teñen como obxectivo a recuperación económica senón tan só a recuperación da banca. Entre tanto, a economía produtiva, o emprego e o futuro son sometidos a un réxime de devaluación austericida que arruína á inmensa maioría dos traballadores e parados. Estraga miles e miles de vidas e manda á emigración a miles de xoves ben formados.

É dicir, machacan o presente e róubannos o futuro. Chegados a este punto só a frivolidade ou a indolencia poden permitir que os gobernantes do PP en Madrid ou en Galiza poidan perseverar até que a situación se volte tan insufríbel que a xente se subleve. Non metaforicamente senón de verdade. De seguir por este camiño de obediencia cega aos mercados e á Troika iso non tardará.

Merkel xa lanzou onte a súa consigna: cómpre que os países da periferia renuncien aínda máis á súa soberanía. Xa sabemos o que iso significa: máis recortes e submisión aos ditados das instancias chamadas tecnocráticas da UE, é dicir, das supeditadas á banca. Alá Rajoy, alá Feijóo, os cidadáns xa non aguantan máis. Que non digan que non foron avisados.

Monarquía ou república?: soberanía sen soberano, república galega (Debate en V televisión)

Parte 1
http://www.vtelevision.es/informativos/viav/2013/04/16/0031_6_173655.htm

Parte 2
http://www.vtelevision.es/informativos/viav/2013/04/16/0031_6_173660.htm

As relacións perigosas de Feijóo (entrevista)

situación política e proxecto nacionalista

Entrevista sobre a situación económica, política e sobre o proxecto do BNG realizada por  tres xoves e emprendedores/as xornalistas de Compos Times

http://compostimes.com/2013/04/xavier-vence-estan-neoliberalizando-o-neoliberalismo/

As relacións de Feijóo-Dorado, crise e lingua (entrevista en TVE)

Soberanía e saída da crise (en Televigo)

http://www.youtube.com/watch?v=79IlhPRp8A0

preferentes e subordinadas

Declaración do BNG diante do inminente anuncio da quita sobre as preferentes e subordinadas

O BNG manifesta o seu respaldo aos aforradores estafados pola banca con produtos complexos como as preferentes e subordinadas e expropiados finalmente por unha decisión inxusta do Goberno do Partido Popular imposta a través dunha lei de excepción económica.

Reclama unha urxente reconsideración das medidas aprobadas polo Goberno e polo FROB.

O FROB anunciou onte (19.03.2013) que vai facer público o venres dia 22 os termos do canxe das Participacións Preferentes e Débeda subordinada.

Ese día coñeceranse definitivamente as condicións e a contía da quita a aplicar aos diferentes títulos. A contía da quita reflicte de feito a vontade de expropiación dos aforradores populares por parte do Goberno Popular e da Troika, tal como foi recollido no “Memorandum de entendemento” aprobado o ano pasado.

O BNG rexeita –e rexeitou sempre- a fraude e a ilegalidade na que incorreu a banca e as caixas colocando produtos complexos a aforradores que non reunían os requisitos para iso e que foron enganados con información falaz ou simplesmente con desinformación. O BNG tamén denunciou sempre a colaboración e vista gorda do Banco de España, do Goberno central e da Xunta de Galicia diante desa política agresiva e fraudulenta das entidades financeiras.

Rexeitamos as sucesivas decisións adoptadas polo Partido Popular e Bruxelas que buscan detraer recursos dos aforradores para colmar as necesidades do enorme burato das entidades financeiras.

De feito, esa quita vai anunciarse o mesmo dia en que se dicide canto recursos

destinar para o rescate da entidade falida madrileña Bankia.

Denunciamos o “trileiro” e mentirán xogo realizado polo goberno de Núñez Feijóo xogando irresponsabelmente coa confianza dos afectados e vendendo falsas esperanzas aos aforradores estafados.

Quedan máis de 62.000 familias afectadas no noso país. Ameazados pola inminente aplicación dunha quita inxusta que consagra a estafa.

Resulta absolutamente inxusto que a crise e as débedas bancarias  sexan enxugadas incautándose dos aforros das familias. Os aforradores non poden ser os grandes perdedores da irresponsabilidade dunhas entidades que dispararon a súa débeda para entrar no negocio especulativo.

O BNG comprende a indignación e desesperación dos afectados ante ese arbitrario desenlace.

Comprende ademais a frustración e indignación cos responsábeis das entidades e cos responsábeis políticos do PP que respaldan as decisións do Goberno deste partido.

Diante da evidente situación de indignación dos afectados e da poboación en xeral, que corre o risco de dar lugar a situacións dramáticas, o BNG reclama unha urxente reconsideración dos acordos de conversión e canxe de preferentes e subordinadas establecidos polo Goberno Central e o FROB.

Reclamamos a devolución íntegra dos aforros aos seus propietarios.

O problema das preferentes e subordinadas evidencia a importancia da soberanía para enfrontar as decisións inxustas da banca e do Eurogrupo e protexer os intereses da cidadanía e dos aforradores. O BNG chama a cidadanía a reflexionar sobre a diferenza substancial na resolución dos problemas da crise bancaria en países soberanos como Islandia e mesmo en Chipre. O Parlamento soberano de Chipre ven de rexeitar o plan do Eurogrupo para impoñer unha quita aos depositantes. Esa decisión soberana paraliza e impide o plan do Eurogrupo. No caso de Galiza, o Parlamento pronunciouse por unanimidade a favor de atopar unha solución diferente e xusta para os afectados polas preferentes e subordinadas. Ese acordo acaba sendo un brinde ao sol porque o noso Parlamento non é soberano e as súas resolucións non teñen eficacia xurídica nesa materia. Un Parlamento non soberano é un parlamento irresponsábel, cuxas resolucións son meros pronunciamentos nunha materia tan importante para nós.

Esta é unha boa razón pola que o BNG defende a necesidade de que o noso país sexa soberano, para que as decisións do noso Parlamento non sexan papel mollado e teñan plena eficacia xurídica.

Declaración feita pública en Tui polo Portavoz Nacional do BNG o 20 de marzo de 2013.